DONEER!        
VVL_banner_01a
VVL_banner_01a

Sander Grootendorst, 12-09-2021

Bert 1 850Oud-militair Bert (60) uit Deventer geschokt door schrijnende situatie in Libanon: ‘Verschrikkelijk om te zien’

Woonachtig in Averlo is Bert Kleine Schaars als politicus voor Deventer Belang begaan met het wel en wee van stad en ommelanden.

Maar zijn hart ligt óók in Libanon. Hij was er begin jaren 80 als militair en sindsdien laat het land hem niet meer los. Deze zomer was hij er samen met andere Libanon-veteraren om te helpen en de situatie maakte diepe indruk. ,,Als ik 20.000 euro had om het ziekenhuis in Oost-Beiroet te helpen, zou ik het zo geven.’’

Kleine Schaars (60) is net terug van een bezoek aan Libanon, een klein, dichtbevolkte land, gelegen aan de oostkust van de Middellandse Zee. Hij kent het van vroeger, zijn zwager en zus woonden en werkten er. In 1980-81 was hij in Libanon als UNIFIL-militair, toen het land uiteen dreigde te vallen door een burgeroorlog. Sindsdien laat Libanon hem niet meer los. ,,Het zit onder mijn huid.” De gigantische explosie in de haven van Beiroet vorig jaar kwam dan ook bij hem keihard aan. Hij zetteeen actie op en wist 20.000 eurobijeen te krijgen. ,,Dat ging vrij vlot. Maar al gauw kom je op een punt: hoe nu verder? Met andere Libanon-veteranen heb ik een stichting opgericht om geld op te halen om materiaal rechtstreeks naar de plaats van bestemming te brengen, dus niet via de omweg van het Rode Kruis, hoezeer ik die organisatie ook waardeer.”

Containers of Love 
Kort na de explosie kwam Kleine Schaars in contact met Sumeya Hamie van Containers of Love. Ze is de dochter van mensen die destijds voor de burgeroorlog naar Nederland vluchtten. Haar familie woont nog altijd in Libanon. ,,Sinds september vorig jaar zijn er zo’n dertig containers met goederen naar Libanon gegaan, allemaal veertigvoeters, van die grote jongens. In juni hebben wij er als Veteranen voor Libanon, zo heet onze stichting, zelf vier volledig verladen. bootWe wilden volgen waar ze uiteindelijk terechtkomen, dus we zijn in augustus naar Libanon gegaan.’’ Verschrikkelijk om te zien hoe die haven voor de helft aan flarden ligt. Ik heb aan de rand van die enorme krater gestaan, het had grote impact op mij. We zagen een brandweerboot die door de kracht van de explosie op de kade geblazen was. Alles ligt er nog zo bij als een jaar geleden, alleen de kranendoks zijn gerepareerd.” Het Nederlandse gezelschap sprak met bewoners, bezocht een ziekenhuis, een verpleeghuis en een scholengemeenschap. ,,Allemaal met de vraag: wat kunnen we voor ze doen?”

Schrijnende situatie 
,,In vergelijking tot Libanon heeft Nederland alles. Als wij hoofdpijn hebben, kopen we een pakje paracetamol in de supermarkt. Dat is daar niet te krijgen. De drogist zit dicht, hij heeft geen medicijnen meer. Er is schaarste aan brandstoffen. Aan de pomp kun je 20 liter tanken, daar sta je een halve dag voor in de rij. Dat soort taferelen. Soms heb je maar een paar uur per dag elektriciteit. Met als gevolg dat het eten in de koelkast bederft. De munt is zo snel gedevalueerd dat je nauwelijks nog fatsoenlijk boodschappen kunt doen. Je salaris krijg je officieel in dollars, maar het wordt uitbetaald in Libanese ponden. Omgerekend naar de koers betekent het dat je in werkelijkheid maar 10 procent van je salaris daadwerkelijk ontvangt. Het is schrijnend.” 
Van een andere orde, maar óók schrijnend: ,,Als stichting hebben we een bankrekening aangevraagd, maar na een jaar nog steeds niet gekregen. Wel zeer veel documenten ingevuld. Omdat je zaken doet met Libanon, val je in een of andere moeilijke categorie. Terwijl het zo helder is dat we alleen met zeer concrete dingen willen helpen. Te zot voor woorden. En zeer frustrerend.” Wat Kleine Schaars evenmin snapt: ,,Waarom stuurt Nederland niet gewoon een lading medicijnen naar Libanon? Minister Kaag heeft nota bene in Beiroet gewoond. Ze zal toch weten hoe ernstig de situatie daar is?” 

Geen toerisme door corona 
treinEen belangrijke inkomstenbron, toerisme, is mede door corona opgedroogd. ,,Het is een ontzettend mooi land met een geweldige keuken en eenhaven
rijke geschiedenis. Soms heel surrealistisch. Wij bezochten in het noorden een station waar sinds de jaren 60 de tijd is stil blijven staan. Met locomotieven en al.” Gelukkig is er wel medewerking van andere instanties, zoals van een Universiteit. ,,In Oost-Beiroet is een scholengemeenschap geadopteerd voor een digitaliseringsproject. Het ontstond na een subsidie van 2000 euro van de gemeente Deventer. Door de schenking van de universiteit is het een project van vele tienduizenden euro’s geworden.’’ ,,De universiteit vervangt hardware om de paar jaar. Ze zijn in Beiroet nog prima bruikbaar. Met een wifi-netwerk bespaar je op dure en gevoelige bekabeling. En wij helpen de universiteit circulair te zijn. Aan ons als stichting is het om fondsen te werven zodat we de containers kunnen verschepen.” Zonder geld vaart zelfs een container met liefde niet uit. 

Erbarmelijke omstandigheden in de zorg
,,In Noord-Beiroet schrokken we erg van de toestand in een psychiatrisch verpleeghuis. Ik werk zelf in de zorg. Hoe anders gaat het daar. Allemaal afgesloten ruimtes, zoals vroeger bij ons. Een reis terug in de tijd. Een groot probleem: patiënten die naar de dagopvang zijn gebracht, worden vaak niet opgehaald, omdat hun naasten ze thuis niet meer kunnen verzorgen. Het verpleeghuis heeft de grootste moeite om bijvoorbeeld voldoende incontinentiemateriaal bij elkaar te krijgen. En voldoende eten.” ,,Je wordt er stil van”, zegt Kleine Schaars. ,,Maar je krijgt er ook energie van. Je wilt helpen.” 
Het derde bezoek betrof een door de explosie beschadigd ziekenhuis in Oost-Beiroet. ,,Ik wist niet wat ik zag: het wordt geleid door nonnen. Van orthopedisch tot intensive care, het is goed voorzien. Maar ja, achter de zuurstofinstallatie zitten twee generatoren, eentje is kapot en de andere moet hoognodig worden gerepareerd. Kost 20.000 euro. Als ik het had, zou ik het zo geven.” 

,,Ach, het zijn druppels op de gloeiende plaat”, stelt Kleine Schaars vast. Niettemin: ,,Met druppels kun je blussen, als je maar op de goede plaats bent.”
borrel
                   tripoli       silo

Over Veteranen voor Libanon


Achtergrond

Van 1979 tot 1985 hebben bijna 9000 Nederlanders, veelal dienstplichtigen, in zuid Libanon een bijdrage geleverd aan de United Nations Interim Forces in Lebanon (UNIFIL). Nu ruim 41 jaar later is deze vredesmacht nog steeds aanwezig op de grens van Libanon en Israël. 

 

PIB44-LOGO.pngVN-LOGO.png


Het is in 2018 als Bert Kleine Schaars een eerste reis met voormalig Nederlandse Unifil militairen organiseert. Dat lukt met de medewerking van o.a. minister Bijleveld en vliegmaatschappij Transavia die dan net met rechtstreekse vluchten Amsterdam / Beiroet is begonnen.

De tweede reis met meerdere veteranen en hun echtgenotes of kinderen is in maart 2020. Het is weer een geweldige reis door een land dat grote armoede kent en helaas ook weinig eigen mogelijkheden heeft. Pas recent zijn er voor de kust gas en olievelden gevonden. Eigenlijk is het land volledig afhankelijk van de invoer van levensmiddelen. 

Door de mondiale crises staat het land er slecht voor als in maart ook daar de Corona toeslaat. De medische voorzieningen komen er nog meer onder druk te staan.

Vanuit deze groep ontstaat al snel de gedachte hoe er toch hulp kan worden verleend en wat zou je dan het beste kunnen organiseren. Als de groep in Nederland in de Lock down nog bezig is met die gedachte, gebeurt er op 4 augustus iets wat alles in dat land en in Beiroet zal veranderen.


Een ongekend zware explosie verwoest op 4 augustus 2020 binnen enkele seconden een groot deel van de Libanese hoofdstad. De schade is enorm, het menselijk leed nauwelijks te bevatten. 

De trieste balans: 200 doden, 6.000 gewonden, 300.000 daklozen!

 

Aanleiding en oprichting stichting


De explosie van 4 augustus 2020 in Beiroet vormt de directe aanleiding tot de oprichting van stichting VVL, veteranen voor Libanon.

12 augustus 2020
Op initiatief van Bert Kleine Schaars wordt, samen met het Veteraneninstituut en Stichting Ondersteuning Veteranenactiviteiten (OVA), de actie ‘Veteranen helpen Beiroet’ opgezet.

14 augustus 2020
Bert Kleine Schaars is te gast in het tv-programma Een Vandaag, waar hij de gelegenheid krijgt de actie onder de aandacht te brengen.

22 september 2020
Tussenstand van de hulpactie: ruim € 20.000.

29 september 2020
Oprichting van de  ‘Stichting VVL, veteranen voor libanon’. 


Bestuursleden stichting

  • Bert Kleine Schaars
  • Jeannet Kleine Schaars
  • Fred van der Ploeg
  • Janos Loczi
  • Siem Kersten


Doelstelling stichting

  • Het bevorderen van de vriendschapsbanden van Nederlanders met Libanon en Libanezen;
  • Het bevorderen van de kennis van de oudheidkundige rijkdom van Libanon in Nederland;
  • Libanon als land en reisbestemming promoten;
  • Het ondersteunen bij de voorbereiding en begeleiden van UNIFIL-veteranen bij terugkeerreizen;
  • Ondersteunen van gerichte hulpacties om ondersteuning en/of hulpgoederen voor of in Libanon aan te bieden.


In samenwerking met Containers of Love zetten we ons als stichting nog dagelijks in om hulpgoederen met behulp van onze sponsoren naar Beiroet te sturen. Elk transport betekent veel geregel en vergt , naast een zorgvuldige planning, gericht toezicht op de uitvoering. Want we willen zeker weten dat de containers niet alleen aankomen, maar ook dat alle hulpgoederen ter plaatse zo snel mogelijk hun weg vinden naar de geplande eindbestemming. Gelet op de huidige omstandigheden in Libanon een uitdagende operatie.

Inmiddels zijn er enkele tientallen containers succesvol verscheept. Maar er zullen nog vele transporten nodig zijn. Zonder financiële en materiële ondersteuning lukt dat niet. In dat verband doen we dan ook graag een dringend beroep op u en op ondernemingen die willen bijdragen aan de wederopbouw van de stad Beiroet én aan dat prachtige land vol potentie, wat Libanon was én is!

Hulp blijft dringend nodig! Namens de inwoners van Libanon: BEDANKT!

Zie ook ons weblog hierboven voor de actuele stand van zaken.